خداحافظ گل مریم گله مظلمومه پر دردم نشود با این تن زخمی به آغوشه تو برگردم

مثل شقايق زندگي كن:كوتاه اما زيبا مثل پرستو كوچ كن:فصلي اما هدفمند مثل پروانه بمير:دردناك اما.....عاشق

زرد است که لبريز حقايق شده است تلخ است که با درد موافق شده است شاعر نشدي وگرنه مي فهميدي پائيز ، بهاري ست که عاشق شده است

هميشه تصور کن که تو يک دنياي شيشه اي زندگي ميکني پس مراقب باش که به طرف کسي سنگ پرتاب نکني چون اول دنياي خودت رو ميشکني

فرياد من از داغ توست ...... بيهوده خاموشم مکن ...... حالا که يادت ميکنم ...... ديگر فراموشم مکن ...... همرنگ دريا کن مرا ...... يکبار معنا کن مرا

دوست داشتن بهترين شکل مالکيت است و مالکيت بدترين شکل دوست داشتن

برای هزارمین بار پرسید: تاحالا شده من دلت رو بشکنم؟ منم برای هزارمین بار به دروغ گفتم: نه. هیچ وقت... تا مبادا دلش بشکنه

خداحافظ گل پونه که بارونی نمیتونه طلسمه بغض برداره از این

پاییز دیوونه

 همیشه آنچه دوست داریم نداریم . راز خوشبختی در این است که آنچه که در اختیار داریم دوست بداریم